Midday summer dreams

Yψωμένη
σε
Οροπέδιες λίμνες
                             Βυθισμένη ως το λαιμό
Σε χλιαρό νερό

Το μυαλό μου χαράσει
                                      φανταστικές διαδρομές

Σε καυτούς άδειους δρόμους

Κολάω με σάλιο
θραύσματα της ύπαρξης μου
στους σκονισμένους τοίχους

Γλείφω καλά

έχουν γεύση ασβέστη και ξεθυμασμένο κάτουρο

Λίγο ψηλότερα
Αόρατες κεραίες με σημαδεύουν

Η στιγμή είναι τέλεια


Δεν θέλω να γράψω τίποτα

Αφήνω τις σκέψεις μου να τις πάρει
ο ζεστός αέρας

Korg chaos altenative:

Xαος

μεγαλύτερο και από το κενό της υπαρξης μου




η μυρωδιά σου

που κάποτε

 με κάβλωνε
τώρα
μου φερνει
εμετο

η

      αγ
           άπη μας
ξέρασμα



                                      πάνω
σε
 διαδικτυακες
                          τσοντοσελίδες
και στο
ντελικα
με τα
χχχχχχχχχχχχχχχυυυυυυυυυυ
ύσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσια
που μαζεύω
από
το τραπέζι
που
"μας"

_χαχα_

εφτιαξες

το μεγάλο σου
κατορθωμα

το δικό μου___--------- κανένα




όταν γυρίζω
από τη δουλειά

αλλά
ποτέ πια
από την κοιλιά μου


 ή
από



το εσώρουχο

είμαστε

μετά
το τέλος

είμαι

πολύ
τρομαγμένη
να το
πω
περιμένω
κάποιος άλλος
να
το
πει
για μένα



ας    έρθει
επιτέλους
ένα άγνωστο χέρι
να χωθεί
κάτω από  τη φούστα μου
να με κανει
να ριΓΗσω
από

το θράσος
του πάθους του

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΑ ΨΟΦΙΜΙΑ
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Σχόλασμα

 Περπατάω τους δρόμους σκυφτή

Τα μάτια καρφωμένα στην άσφαλτο

Να βλέπουν τα άδεια κουτάκια αμίτα

Και τα πατημένα σκατά

Οξείς ήχοι μου βουλώνουν τα αφτιά

Με σπρώχνουν μηχανικά προς τα μπρος

Θέλω η βρώμικη πραγματικότητα να με ρουφήξει

Προσδοκώ

Η βίαιη αυτή πόλη

Να με χτυπήσει στον τοίχο

Να με πατήσει κάτω

Και να με λιώσει

Συντετριμένη

Θα επανέλθω

Για να ανταποδώσω τα χτυπήματα

Πιο δυνατά

 

Μπήκε στο διαμέρισμα κουρασμένη όπως πάντα. Λες και δεν είχε περάσει τις προηγούμενες πέντε μέρες να κολυμπάει στα ευεργετικά νερά της αδράνειας, λες και δεν είχε μείνει με τις ώρες ξαπλωμένη κάτω από ήλιο παγανιστικό. Άκουσε τη μουσική που γλίστραγε από το δωμάτιο στο βάθος, προχώρησε με αβέβαια βήματα στο διάδρομο και μόνο όταν βεβαιώθηκε ότι κανείς άλλος δεν έβγαζε αναπνοές στο χώρο, μπήκε μέσα και τη δυνάμωσε. Κάθισε στον καναπέ κοιτάζοντας τα απίθανα τοπία που έφευγαν από τον τοίχο μπροστά της, λες και δεν είχε δοκιμάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή δεκάδες τέλη. Άνοιξε την πρώτη μπύρα και μετά από μερικές κατεβασιές άρχισε να μεθάει, λες και δεν είχε καλωσορίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή στο αίμα εκατοντάδες ανακουφιστικά λίτρα αλκοόλ.
Αρχισε να σκέφτεται και πάλι ανύπαρκτες προοπτικές, πίστευε ότι η διαδικασία αυτή την βοηθούσε να κρατάει μια κάποια -ιδιότυπη έστω- επαφή με τον εξωτερικό κόσμο ενώ παράλληλα την προστάτευε από την πραγματικότητα.
Πάντα θεωρούσε τον εαυτό της μοναδικό κάτοικο ενός άγονου πλανήτη, με κάποιο τροπο είχε καταφέρει να πείσει τον εαυτό της ότι επρόκειτο για ένα χάρισμα εξαιρετικό, αντί για φριχτής μορφής εγωισμό. Μόνο τώρα που οι αυτιστικές χάρες επέστρεφαν κάνοντας πέρα ο,τι με κόπο είχε κερδιθεί τον προηγούμενο καιρό συνειδητοποιούσε το τίμημα της χρόνιας απομόνωσης. Τα προστατευτικά της πέπλα μετατρέπονταν σε νέμεση τρομερη, και με δόντια κοφτερά ξεσκιζαν το κουκούλι που με σάλιο και λάσπη έχτιζε γύρω της για χρόνια αφήνοντας τον εαυτό της στο μέσο όλου αυτού του πλήθους να φανεί όπως πραγματικά ήταν: γυμνός, αδύναμος,αναποτελεσματικός και ανεπαρκής. Οι υγρες ψευδαισθησεις μεγαλείου που έτρεφαν την πληγωμένη της ματαιοδοξία για χρόνια αρχισαν να στεγνώνουν κάτω από ένα βλέμμα καυτό και αυστηρό

Curtains

Aγάπη μου,
Πως κοιτάς έτσι τους ανθρώπους
Σαν το σκυλί
Που μια ζωή έβλεπε με τρόμο
Το χέρι που πλησίαζε
Να το χτυπήσει
Και του 'μεινε κουσούρι
Να κοιτάζει τώρα έτσι
Με βλέμμα τρομαγμένο
Τα χέρια που πλησιάζουν
Για να το χαιδέψουν

An illusion of life

A Hex/ Against Witches

Aγαπημένη μου ψυχοθεραπεία,

Κάθε φορά που με επισκέπτεσαι,

μ'αρπάζεις με βία απ' το λαιμό,

μου χαμογελάς σαρδόνια

και με σπρώχνεις τρυφερά πάνω στον τοίχο

έπειτα

μου πιέζεις το πιστόλι στον κρόταφο

και με διατάζεις να στρίψω το στομάχι μου

σε τόσους κόμπους

ώσπου να βρεθώ να προσφέρω

θυσία τα εντός-θιά μου

υποκλινόμενη και πάλι

μπροστά στο μεγαλείο

της ανοιχτής τουαλέτας που χάσκει

Όσο κι αν προσπαθώ

Δεν μπορώ

Να σε ξεφορτωθώ

candy talking

I wish we had money enough

to run away

get away from this town

you would play your music

and i would sit and listen to you

or we would lie on the bed naked and do nothing all day long

at nights we would get wasted

and then we would fuck ourselves sober

then in the morning we would wake up and make love

we would paint on each others bodies

soak in the bath tab for hours drinking white wine

or we would sit in the sun and talk about politics and staff

flesh of my flesh

blood of my blood

i love you for all days to come

i wish we could run away

stay together in eternity

Μοre than i can swallow

Yψώνω το χέρι μου στον κόσμο
σχηματίζοντας ένα ευτυχισμένο κωλοδάχτυλο

Θέλω να μεθύσω να χορέψω να ερωτευτώ
θέλω το σώμα μου να εξερευνηθεί
να λατρευτεί
να φιληθεί από χείλη υγρά
σε μέρη άγνωστα και σκοτεινά

θέλω να νιώσω περισσότερο έρωτα
από αυτόν που μπορώ να αντέξω
θέλω να νιώσω έρωτα ακατανόητο και πρωτόγονο
έρωτα χωρίς αύριο

ζωή χωρίς αύριο

τέρμα τα κλάματα
θέλω η ζωή να μπει μέσα μου
σαν γιαπωνέζικο μαχαίρι
και να μου ξεσκίσει τα σωθικά

θέλω έρωτα που θα με καταπιεί
καύλα ατελείωτη
πάθος σκοτεινό

τέρμα τα κλάματα
ο καιρός της ευτυχίας ξετυλίγεται κάπου μπροστά
σε μεθυσμένες κραυγές ηδονής


θέλω έρωτα που θα με πονέσει τόσο
που θα ξεχάσω τον πόνο μου

Τrue love

Ξαπλωμένη
σε σμαραγδένια σεντόνια
Θανατηφόρου έρωτα

Καθώς τα πάντα γύρω μου
επιστρέφουν
στην αρχική τους μορφή

ρευστοποιούνται

και βρίσκομαι να πλέω
μέσα στο υγρό
από το οποίο προήλθα

μόνο που
-αυτή τη φορά-
είναι κάτω από το δικό σου διάφανο
αγαπημένο δέρμα

Τώρα
που όλες μου οι αισθήσεις εξαγνίζονται
μέσα από το βλάσφημο βάφτισμα
του πόνου
φτυσιά στα μούτρα
του σαδιστή αυτού θεού

Καμία άλλη σκέψη δεν διαπερνά
το σκοτισμένο μου μυαλό
πέρα από τη σκέψη της μορφής σου

Κανένα άλλο άγγιγμα
δεν ελπίζει να νιώσει και πάλι
το πονεμένο μου δέρμα
πέρα από αυτό
του δικού σου χεριού
με τα δρεπανοφόρα δάχτυλα

Ξαπλωμένη εδώ
Χύνω το αίμα μου
σε σμαραγδένια
κρύσταλλα

και το αποθέτω με αγάπη
σε αποστειρωμένα τραπέζια
για να το πιεις
και να με αναστήσεις ξανά

Να ενωθούμε και πάλι
αμέτρητες φορές

να γνέψουμε με το σάλιο μας
δηλητηριώδεις ιστούς
γύρω από τα γυμνά μας σώματα

να ενωθούμε ξανά
με τοξική αγάπη

Ακόμα και καλυμμένη κάτω από χιλιάδες ασχημάτιστα οστά
Η δική σου αγάπη είναι η μόνη
που αναγνωρίζει το δέρμα μου

Καταβρόχθισέ με
για να μπορέσω να υπάρξω και πάλι

Θέλω να έχω τα πάντα μαζί σου

Αλλά

-Ανάθεμα στην αμείλικτη βεβαιότητα της κοινοτοπίας-

ξέρω ότι τίποτα δεν έρχεται εύκολα

Θέλω να έχω τα πάντα μαζί σου

πήγαινε με πίσω στην αρχή