απο δω ως τον ουρανό

Στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο.
Οι νεκροί, τα πτώματα, τα κουφάρια, τα ψοφίμια.
Οι γυμνές κοιλιές τους που ανεβοκατεβαίνουν, η μία πάνω στην άλλη, δείχνουν ότι πεινάνε ακόμα.
Δεν προσδοκούν ανάσταση νεκρών, αλλά γέμισμα κοιλιών.
Ένας σωρός από σάρκες και κόκκαλα, από δω μέχρι την αιωνιότητα.
Φαλακρά κρανία με γουρλωμένα μάτια, έτοιμα να πεταχτούν από τις κόγχες τους και να τρέξουν σε λιβάδια με λουλούδια, να τρέξουν και να θαφτούν κάτω από το χώμα, μάτια τυφλά κάτω από το χώμα, στον ουρανό μόνο κοιλιά και κάτι χέρια κοκκαλιάρικα και ατροφικά να παρακαλάνε
"τι θα φάμε σήμερα;" και
"πόσο κάνει αυτό¨" και
"ποιον θα σκοτώσουμε μετά;"
ερωτήσεις τέτοιου τύπου, αδέλφια μου.
Τα σπίτια στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο,
ντουβάρι πάνω σε ντουβάρι και γυαλί πάνω σε γυαλί
Οι πόλεις στοιβάζονται η μία πάνω στην άλλη,
Οι χώρες στοιβάζονται η μία πάνω στην άλλη
Από τον ουρανό πέφτουν οι μέρες, οι βδομάδες, οι μήνες, οι εποχές, τα χρόνια
Τα χρόνια πέφτουν πάνω στα κεφάλια μας,
αλλά δε μας τα σπάνε,
Μοναχα μας τα γεμίζουν
χυδαία εξογκώματα,
Τα χρόνια σημαδεύουν τα κεφάλια μας,
αλλά τα σημαδια δεν είναι παρά σημάδια
Ενδείξεις ότι υπήρξαμε
Και όχι ότι νιώσαμε
Τον πόνο του χρόνου που πέφτει βαρύς πάνω στα κεφάλια μας
Περπατάω στο δρόμο μου
Που στοιβάζεται πάνω σε έναν άλλο δρόμο
Και τα σπασμένα γυαλιά μπήγονται στα πόδια μου
αλλά δεν είναι αυτό που με πονάει
Είναι η ευθύνη που πέφτει πάνω στα χέρια μου
Βαμμένα κόκκινα από το αίμα αγγέλων και σκυλιών
Είναι η ευθύνη που δε μορώ να κουβαλήσω
για να την κάψω μαζί με τα κουφάρια των σκυλιών
Είναι η ευθύνη που δε μπορώ να κουβαλήσω
Χωρίς εσένα δίπλα μου
Στο δρόμο μας που στοιβάζεται πάνω σε έναν άλλο δρόμο
Στην πόλη μας που στοιβάζεται πάνω σε μια άλλη πολη

the youth is starting to change
are you
starting to change?

I'm feeling rough, I'm feeling raw, I'm in the prime of my life.Let's make some music, make some money, find some models for wives.I'll move to Paris, shoot some heroin, and fuck with the stars.You man the island and the cocaine and the elegant cars.This is our decision, to live fast and die young.We've got the vision, now let's have some fun.Yeah, it's overwhelming, but what else can we do.Get jobs in offices, and wake up for the morning commute.Forget about our mothers and our friendsWe're fated to pretendTo pretendWe're fated to pretendTo pretendI'll miss the playgrounds and the animals and digging up wormsI'll miss the comfort of my mother and the weight of the worldI'll miss my sister, miss my father, miss my dog and my homeYeah, I'll miss the boredom and the freedom and the time spent alone.There's really nothing, nothing we can doLove must be forgotten, life can always start up anew.The models will have children, we'll get a divorceWe'll find some more models, everything must run it's course.We'll choke on our vomit and that will be the endWe were fated to pretendTo pretendWe're fated to pretendTo pretend