fun and interesting

Τυλιγμένη σε κάτι ζεστό και κοφτερό
Πετώντας πάνω από το δρόμο σου
Βγάζω την πλαστική καρδια μου από τα σωθικά μου

και την κρατάω

μπροστα στα έκπληκτα μάτια μου

Καμία ανάγκη για αδένες πια

Μόνο για δόντια κοφτερά

μακάρι μόνο να ήταν έτσι

Σε βλέπω πισω από το τζάμι

άλλα παραμένω φυλακισμένη έξω στην πόλη

Γύρω γύρω

τα φύλλα πέφτουν

σαν ζαλισμένα ζωύφια

Τρυπώνουν στις κλειδώσεις μου

και κάτω από το δέρμα μου

Και μασουλώντας με κόμμάτι κομμάτι

Με αντικαθιστούν με κάτι νέο

Διάφανο, άθραυστο και αδιάφορο

κάτι που κάνει κύκλους γύρω από το τετράγωνο

Και αναπνέι πράσινο αέρα

ιντιφαντα


Πόλεμος. Μητέρα όλων των πραγμάτων, μητέρα μου. Μάνα θεική και αδυσώπητη. Κολυμπάω στη μήτρα και περιμένω υπομονετικά να ολοκληρωθεί η μεταμόρφωση. Σήμερα είμαι ψάρι που κυνηγάει την ουρά του, φυλακισμένο στην προστασία της μητρικής κοιλιάς, αλλά αύριο θα είμαι τίγρης, θα γίνω λύκος και θα γίνω τσακάλι, θα είμαι θηρίο σαρκοφάγο. Περίμενε και θα δεις.

Μνήμη. Πατέρας όλων των πλασμάτων, πατέρας στοργικός και τρυφερός, πατέρας μου. Χρόνος-προστάτης, χρόνος-διαμορφωτής και γλύπτης και αρχιτέκτονας. Σήμερα είμαι ένας κόκκος της άμμου στην κλεψύδρα, σήμερα είμαι ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, αλλά αύριο θα γίνω μέρα και θα γίνω αιώνας, θα γίνω μήνας και θα γίνω για πάντα.

Καθώς ανοίγω το μπουκάλι του τζιν, τα ναι και τα όχι σας φτάνουν μέχρι το πέμπτο πάτωμα. Οι φυσαλίδες στο ποτήρι δεν μπορούν να καλύψουν τους ήχους σας, τους συριγμούς της γλώσσας σας, οι φυσαλίδες πέφτουν μέσα στο λαιμό μου, στην κοιλιά μου και από την τρύπα ανάμεσα στα πόδια μου πέφτουν στο κενό.

Αύριο όλες οι αγάπες θα είναι καλύτερες και οι γιορτές στους δρόμους δεν θα τελέιώνουν ποτέ