we´ve got all the time in the world

violence of love

Χθες το βράδυ
υπνοβατούσα στο σαλόνι

κάτω από τον καναπέ
βρήκα ξεχασμένο ένα όνειρο
το φόρεσα στα μάτια μου και είδα

ότι με γαμούσες από πίσω
εγώ έκλαιγα

έξω στην πόλη
άνθρωποι πηδούσαν από ταράτσες
και φρικιά κυνηγιόντουσαν στους δρόμους




όταν έβγαλα το όνειρο από πάνω μου
σε βρήκα να κοιμάσαι στο κρεβάτι μόνος σου
ζήλεψα τα όνειρα που πρέπει να έβλεπες
όλο το βράδυ μοναχός σου
ενώ θα έπρεπε
να κοιμάσαι στο πλάι μου


έπειτα

στο φως της μέρας
σκυθρωποί εσταυρωμένοι
με κοιτούσαν πίσω από τζαμένιες βιτρίνες
και άδεια παρατημένα καροτσάκια σουπερ μάρκετ
μου φώναζαν βοήθεια

όμως εγώ
είχα το νου μου γεμάτο σπίτια που θα μπορούσαμε να μοιραστούμε
ζωές που θα μπορούσαμε να ζήσουμε


θα έπρεπε μέχρι τώρα αγάπη μου να ξέρεις

ότι είσαι ο μόνος που υπάρχει αληθινά

if u work it out
tell me what u find


Δύο τρία σύννεφα έρπουν στο πάτωμα

ξεπουπουλιασμένα και ταλαίπωρα
είναι να τα λυπάσαι



στο απέναντι διαμέρισμα ένα αγόρι βγάζει τη μπούζα του

το κατασκοπεύω καμιά φορά το μεσημέρι
παίζει το πουλί του για να μη σκοτώσει

τηγανίζει το μυαλό του με ηλεκτρικές συσκευές
η διαδικασία το βοηθά να μένει ζωντανό

φιάλες οξυγόνου κατεβαίνουν από τον ουρανό και μας
επιτρέπουν να καταδυθούμε στα έγκατα της γης



οταν θα περπατάμε στους δρόμους των χωριών των μανάδων μας
οι γριές
θα κλείνουν τα παραθυρα
από τον φόβο τους

και εμείς θα περπατάμε
με τα όπλα μας περασμένα μέσα από τις ζώνες
των παντελονιών μας

να ζεσταίνουν τα γεννητικά μας όργανα
και να μας ανακουφίζουν από την ανάγκη
που
θα
έχουμε
ο
ένας]
για
την
σάρκα
του άλλου
και οι μαυροντυμένες γριές θα σταυροκοπιούνται και θα πέφτουν στα γόνατα


όχι από σεξουαλική επιθυμία

αλλά

από θεία μετανοία

πίσω στα φέρετρά σας αγάμητες κάρυες
θα φτύσουμε στους τάφους σας
και θα πηδηχτούμε πάνω στα μνήματά σας

έτσι
σας εκδικούμαστε

για την έλλειψη καύλας σ'αυτόν τον κόσμο

computing beauty

Πρέπει να τρέξω, να τρέξω, να προλάβω, στους δρόμους πατημένα σκατά, τα πατάς και εσύ και τα παίρνεις στο σπίτι, το σπίτι σου άδειο και εσύ τσακισμένος, γυμνός, μια ανάμνηση της προηγούμενης νιότης, ένα άδειο όστρακο που θέλει να σπάσει, κρυώνεις, θες να φύγεις, ξαπλώνεις στο κρεβάτι και ψαχουλεύεις το κενό.
Σκονισμένοι δικηγόροι σε κοιτάζουν με βλέμμα σχιζοφρενούς ανθρωποφάγου, όμορφα κορίτσια με μάτια από πράσινο πλαστικό και περιποιημένα νύχια, αν τις κοιτάξεις δύο φορές θα σου δαγκώσουν το λαιμό, λιγδιασμένοι λογιστές ονειρεύονται προπληρωμένες διακοπές σε εξωτικά νησιά, η βροχή που πέφτει εδώ δεν τους καθαρίζει ποτέ.
Περπατάω και η ομπρέλα μου αγγίζει την ομπρέλα του διπλανού μου, τα σώματά μας όμως μένουν μακριά, οι ομπρέλες μας είναι προστατευτικά πλέγματα που προσδιορίζουν και διαφυλλάσουν το ζωτικό μας χώρο, ενώ τα όνειρά μας σαπίζουν λίγο ακόμα κάτω από το βρεγμένο χώμα.

Μαζί σου η πόλη
είναι
λίγο

πιο τρυφερή

just like honey

i think it goes to show that the more u´ve got the more u get the more u want some more

ιδιωτική κλινική

Aνεβάζω το φερμουάρ

Μέσα από το σάκο του νεκροτομείου
τα πάντα φαίνονται καλύτερα
Τα πλακάκια της τουαλέτας είναι πιο καθαρά
Τα στενά δρομάκια είναι πιο φωτεινά
τα χέρια είναι πιο τρυφερά
μεταλλικά
χειρουργικά

λαβίδες
νυστέρια
οινόπνευμα
ο κόσμος μυρίζει αιθυλική αλκοόλη

αποστείρωση

και

όλα είναι λευκά
ρευστά
σαν γάλα απο το στήθος σου
ή σαν χύσι από τον πούτσο σου


αν κόψω το λαιμό μου
θα βγει μόνο αίμα
καθόλου λέξεις
καθόλου οι λέξεις που θα ήθελαν να βγούν
τυπωμένες με μια κομψη γραμματοσειρά με μάυρο μελάνι πάνω σε λευκό χαρτί καλής ποιότητας
ευανάγνωστες

οι λέξεις που θα μπορούσα να σου ψιθυρίζω στ’ αυτί κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς