φωσφορισμοί

Η δυνατότητα μερικών ακόμη πρωινών
ραγίζει
κάτω από το βάρος της ράβδου
ενός αυταρχικού ηγεμόνα
σπάει σε κομμάτια-λευκά βότσαλα
εξαφανισμένων παραλιών
που κατρακυλάνε με θόρυβο στην ασκληπιού

ενώ

μαύρα εντοσθια
επιπλέουν σιγανά
μέσα στο άδειο μου κέλυφος
-περιφορά επιταφίου σαπισμένων οραμάτων
το σωμα μου, σου, της, του

μ

α

ς

(αυτό το τελευταίο, φοβάμαι να το γράψω, μήπως και πιστέψω ότι θα μπορούσε κάποτε να υπάρχει, το διαιρώ λοιπόν σε κομμάτια νερού και το κλείνω ευλαβικά στην κατάψυξη, δεν ξέρω άραγε η ανόητη ότι το νερό δεν γράφει στο χαρτί;)

Θρησκείες καταργούνται το απόγευμα
ενώ
στην αμερικάνικη ήπειρο
γρήγορα διθέσια αμάξια
συντρίβονται στους δρόμους υψηλής ταχύτητας
μακάρι να είχα και γώ τώρα
μια σκουριασμένη λαμαρίνα
βιδωμένη πάνω σε τέσσερις ρόδες
και μία ζεστή στοργική έρημο
να απλώνεται μπροστά μου

Αντί για αυτό
έχω ένα πνιγμό να με περιμένει στη μπανιέρα
μουλιάζοντας σε χλιαρό νερό τα θλιβερά του άκρα

οι διαδηλώσεις συνεχίζονται
στους δρόμους της ευρώπης
τις βλέπω να περνούν γελαστές κάτω από το παράθυρό μου
και παρ’όλα αυτά
δεν μπορώ
να μην αναρωτιέμαι
τι χρώμα θα έχουν τα μαλλιά σου
όταν χιλιάδες ήλιοι-μυρμήγκια
θα έχουν περάσει από πάνω τους
βαδίζοντας στερεωμένα
σε μικροσκοπικά ποδαράκια

αυγουστιάτικα φύλλα

Ένας περίεργος άνεμος
τυλίγει την πόλη,
με μεταφέρει
πιο κοντά
σ αυτό που ποτέ δε θα είμαι

με ξεσκονίζει λιγάκι
από αυτή τη σκόνη
που μισείς

γιαπωνέζικες κερασιές
καίγονται τρυφερά
από τους εμπρησμούς του αυγούστου
-λίγο πριν από το μήνα τους φέτος-
τα παιδιά πετάνε μπουκάλια δακρυσμένα
και έπειτα τρέχουν μακριά
για να προλάβουν
να θαυμάσουν τις φλόγες
από την κορυφή του λόφου
ο προπομπός της νίκης μας, αγάπη μου,
θα έχει χρώμα πορτοκαλί
και κόκκινο
κρίμα που δεν
θα
έχω
το
χρώμα
των
ματιών
που
θα
ηθελες
να
εχω
για
να
τον
δω

τα πλοία θα συνεχίσουν να φεύγουν μακριά
σκίζοντας τον πάγο στη μέση

κοριτσάκι

Η πίστη είναι υπερεκτιμημένη
αλλά το ίδιο είναι και οι πούτσοι
τα βυζιά και τα μουνια είναι οk μερικές φορές
αρκεί να έχουν τα κότσια
να παραδεχτούν
ότι γουστάρουν
ένα κοριτσίστικο δάχτυλο
πάνω στην κλειτορίδα τους
περισσότερο
από ότι ένα πουλί μέσα στον κόλπο τους

εγω δε μίλησα ποτέ
για ηλιοβασιλέματα σε παραλίες
και άλλες τέτοιες μαλακίες
ούτε υποστήριξα ποτέ
ότι είμαι κάτι παραπάνω
από ένα απλό γαμήσι

για να περάσει η ώρα

κατά συνέπεια
το βρίσκω κάπως άκομψο
να βρίσκω ειδοποιητήρια λήξης
κολλημένα στην πόρτα μου
ή άλμπουμ με φωτογραφίες αγνώστων
πάνω στο κρεβάτι μου

το παρελθόν σου
μου είναι αδιάφορο
είμαι βλέπεις

υπερβολικά απορροφημένη

από τον κοριτσίστικο εαυτό μου

αλλά εσύ μπορείς πάντα

να τραβήξεις

να το συναντήσεις ξανά

let's go somewhere else and do nothing all day

I woke up again this morning with the sun in my eyes,
When Mike came over with a script surprise.
A Mafioso story with a twist,
A "Too Wong Foo, Julie Newmar" hitch,
Get your ass out of bed, he said:
I'll explain it on the way.
But we did nothing, absolutely nothing that day, and I say:
What the hell am I doing drinking in L.A. at 26?
I got the fever for the flavour, the payback will be later, still I need a fix.
And the girls on the bus kept on laughing at us,
As we rode on the ten down to Venice again.
Flaring out the G-Funk,
Sipping on a juice and gin,
Just me and a friend.
Feeling kinda groovy,
Working on a movie. (Yeah right!)
But we did nothing, absolutely but kiss that day, and I say:
What the hell am I doing drinking in L.A. at 26?
With my mind on my money and my money on my... Beer, beer!
I know that life is for the taking, so I better wise up, and take it quick.
Yeah, one more time at Trader Vic's.
Some men there wanted to hurt us,
And other men said we weren't worth the fuss.
We could see them all bitching by the bar,
About the fine line, between the rich and the poor.
Then Mike turned to me and said:
"What do you think we got done son?"
We've got a conclusion, and I guess that's something, so I ask you:
What the hell am I doing drinking in L.A. at 26?
I got the fever for the nectar, the payback will be later, still I need a fix.
We need to fix you up, call me Monday and maybe we'll fix it all up.
Hell-A-L.A., Hell hell-A-L.A.! ...
So I ask you:
What the hell am I doing drinking in L.A. at 26?
Hell-A-L.A., Hell hell-A-L.A.

brazil

Τετάρτη πρωι για τις πωλήτριες
Διαβάζοντας
για αυτοκτονικές αμερικανίδες ποιήτριες
Φταίει άραγε η ήπειρος;
Μπά- το φαινόμενο είναι παγκόσμιο

Το κενό
χάσκει κάτω από τα πόδια μου που κρέμονται
από τη μαύρη περιστρεφόμενη καρέκλα με τα ροδάκια
το αναπηρικό μου καροτσάκι
-δεν είναι αξιολάτρευτο;-

Το άδειο
κρέμεται πάνω από το κεφάλι μου
σαν ξίφος
κακόγουστου φαρσέρ-εκτελεστή

Η ίδια
πλέω
σε ένα ονειρικό υγρό
πηχτό και ειδεχθές, απεχθές, πως να το πούμε, ας το πω
αηδιαστικό και ατελές
σχεδόν
μητρικό

είπα
ότι θα το έκανα
είχα πει ότι θα το έκανα
αλλά μετά δε μπόρεσα
μετά
δε μπορούσα

το μυαλό μου
ήταν σκορπισμένο
σε κομματάκια μασημένης τσίχλας
κολλημένα
στα πλακάκια της κουζίνας
στα συρτάρια με τα μαχαιροπήρουνα
στο πάτωμα
της τουαλέτας
στο σηφόνι
της μπανιέρας
μέσα
στο νιπτήρα
δίπλα
στη χέστρα
κάτω
από το κρεββάτι

all over the fucking place

όμως όλα
είχαν το ίδιο καφετί
σκατί
χρώμα
-περιττό να πω ότι και η μυρωδια ήταν απαίσια-

"jesus christ"
είπες όταν μπήκες
"what a fucking mess"
και μετά
"που ζεις;!"

Όμως εγώ
ήμουν πολύ διασκορπισμένη
σχεδόν διαλυμένη
για να στενοχωρηθώ
από την παρατήρηση σου
ή έστω
για να μπορέσω να σου απαντήσω
"μωρό μου,
κάνεις λάθος,
δε ζω,
είμαι απλά σε ολιγοήμερες διακοπές από τον άλλο κόσμο,
ελπίζω άλλωστε
σύντομα να επιστρέψω,
εκεί απ’ όπου ήρθα"

αλήθεια, δε μπορείς να μυρίσεις
την αποσύνθεση;
είναι σχεδόν αστείο,
εγώ δε μπορώ να κοιμηθώ από τη σαπίλα

Σήμερα
όλοι ψωνίζουν χάρτες
όλοι ταξιδεύουν
που στο διάολο πάνε όλοι
αφού
εδώ θα γυρίσουν
μαμάδες με παιδάκια
αυτές δεν ταξιδεύουν
διαβάζουν όμως βιβλία εκλαικευμένης ψυχολογίας
αστερίες κολλημένοι στην πλάτη του τέρατος της λίμνης
όλα βαλτωμένα


Αυτή ήταν
γύρω μου και πάνω μου και δίπλα μου
Αυτός ήταν
μέσα μου και κάτω μου και ανάμεσά μου
Εγώ
δεν ήμουν πουθενά
Κανείς τους
δεν το πρόσεξε

έψαχνα να βρω την είσοδο ή την έξοδο
-it works either way-

δεν είχα καταλάβει
οτι έπρεπε να σκάψω.

baby, just shut your mouth

"Η εκδίκηση
είναι επιλογή"
είπε και κοίταξε εξω απο το παράθυρο

"Και ποιος σου είπε,

ότι υπάρχει επιλογη"
αντέκρουσε και έκλεισε τα μάτια
"Το θέμα είναι ότι
είτε έχεις γεννηθεί με ένα μαχαίρι καρφωμένο στην πλάτη

είτε όχι"

"Λάθος,"
της ξαναείπε,
"το θέμα είναι
αν το χέρι σου
φτάνει για να τραβήξει το μαχαίρι
και να το καρφώσει στο λαιμό του δήμιου"

Στο τέλος συμφώνησαν ότι

η δυστυχία
είναι προυπόθεση ύπαρξης
απαραίτητη

my girls

Save up all the days
A routine malaise
Just like yesterday
I told you I would stay

Would you always
Maybe sometimes
Make it easy
Take your time

Think of all the ways
Momentary phase
Just like yesterday
I told you I would stay

Every time you try
Quarter half the mile
Just like yesterday
I told you I would stay

Would you always
Maybe sometimes
Make it easy
Take your time

τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

και μη γελάς με ηλίθια αστεία

ροζ πουλιά στον παράδεισo*/ summer of hate

Πρωινό κυνήγι μαγισσών
Στα στενά των εξαρχείων
Κάργιες και λάμιες κρύβονται απο την απόχη μου
Τρυπώνουν πίσω από τις κλούβες
και ψιθυρίζουν ξόρκια στα αυτιά των μπάτσων
που ρουφάνε φραπέ
από φούξια πλαστικά καλαμάκια
Μαύρες μικρές σκιες
φαντασμάτων
πολλαπλασιάζονται
και γλιστράνε κάτω από τις εισόδους των πολυκατοικιών
Δεν έχουν αντιληφθεί ίσως
ότι

τα

ονόματα στα κουδούνια
είναι ονόματα νεκρών αγαπημένων




Γάτες


κρέμονται
αποτοφορεμάτης
Μπήγουν τα νύχια τους και το ξεσκίζουν
από πάνω μέχρι κάτω
βγάζοντας πνιχτές στριγγλιές
Σκυλιά

την παίρνουν στο κατόπι
και τη γαυγίζουν μακριά
Κατσαρίδες στριφογυρίζουν στα μαλλιά της
και σκουλήκια γλιστρούν ανάμεσα στα δάχτυλά της
Μικρά φιδάκια
σκαρφαλώνουν
συριστικά στα πόδια της
βρίσκουν το δρόμο για το ματωμένο της κόλπο
και μπαίνουν στη φωλιά τους

Έχω τρεις αδελφές
μία για κάθε έγκλημα
και 4 αδελφούς
ένα για κάθε φφφφφφφφφφφφφπόνο

Έχω και ένα μικρό

γυαλιστερό

μαυροκόκκινο συκώτι
το κόβω σε κομματάκια
και το μασουλάω με δόντια σουβλερά
Με βοηθάει να βγάζω τη μέρα
Άλλη μια μέρα

Άλλη μια ζωή πέφτει

-πλιτς-

στον κουβά με τα απόνερα της τουαλέτας

praying for salvation

Κυριακή πρωί καλοκαίρι και η πόλη είναι ένας καυτός λαπάς τον οποίο για κακή μου τύχη έχω αρχίσει ήδη και σήμερα να τρώω με το κουτάλι. Με ξύπνησε κάπως αγενώς ο γδούπος του σφυριού του γείτονα που κοπάναγε με αναθεματισμένη συνέπεια και επιμονή το φτηνό σουηδικό ξύλο της καινούριας του συναρμολογούμενης βιβλιοθήκης. Ο τύπος την έχει δει μάστορας και κάθε Κυριακή κάθεται με το άσπρο φανελάκι να κολάει πάνω στη φουσκωμένη του κοιλιά και ιδροκοπάει πάνω από φτηνιάρικες diy κατασκευές αγορασμένες από αλυσίδες καταστημάτων με είδη για χόμπι. Μετά μας φωνάζει να καμαρώσουμε τα ετοιμόροπα επιτεύγματά του που γέρνουν, χάσκουν και τρίζουν ενώ εκείνος ξεκουράζεται γεμίζοντας την κοιλιά του με περισσότερες κρύες μπύρες.
Το θέμα πάντως είναι ότι κάμποσα γαμωσταυρίδια μετά τον ήχο της πρώτης σφυριάς που έγινε αντιληπτός από τον εγκέφαλό μου έχω αποφασίσει ότι είναι ανώφελο να παραμένω στο κρεβάτι προσπαθώντας να κοιμηθώ λίγο ακόμη γιατι πολύ απλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Σηκώνομαι λοιπόν και κατευθύνομαι προς τον καμπινέ ξύνοντας τον κώλο μου μέσα από το εσώρουχό μου. Μπαίνω στο μπάνιο και φτύνω δύο φορές, μία στο νιπτήρα και μία στη χέστρα. Κοιτάω τη μούρη μου στον καθρέφτη και της χαμογελάω με ένα λοξό χαμόγελο, μετά ανοίγω την βρύση και την καταβέχω με νερό. Σηκώνω το βλέμμα και χαμογελάω ξανά. Έχω κάποιο γέλιο, όμως, η πουτάνα.
Το άλλο θέμα τώρα είναι ότι νιώθω το κεφάλι μου σα χύτρα ταχύτητας τίγκα στα φασόλια που την έχουν αφήσει στο αναμμένο μάτι για τρεις ώρες και τώρα είναι έτοιμη να εκραγεί γεμίζοντας τον τόπο με πολτοποιημένα όσπρια. Ξέρω καλά ότι για αυτό φταίνε τα μπέρμπον που κατέβαζα το προηγούμενο βράδυ. Κάνω όμως ότι μπορώ για να δεχτώ ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να γυρίζει γύρω μου για την επόμενη μισή ώρα τουλάχιστον.
Ντύνομαι και βγαίνω έξω. Ο ήλιος τσουρουφλίζει τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων και η λάμψη από τα τζάμια και τους καθρέφτες με στραβώνει, ενώ η γαμημένη ζέστη είναι αφόρητη. Summer in the city. Προσπερνάω το σπίτι του γείτονα και τον χαιρετάω έξω από το ανοιχτό παράθυρο σηκώνοντας βαριεστημένα το χέρι μου ενώ μέσα από τα δόντια μου γρυλίζω ‘τι-θα-γίνει-ρε-μαλάκα-θα -κοιμηθούμε- καμιά -φορά -γαμώ-το-σπίτι-σου’.Καθώς απομακρύνομαι νιώθω τη ματιά του να τσεκάρει τον κώλο μου και ο ήχος του σφυριού σταματάει για λίγο. Μάλλον θα ξύνει ταρχίδια του.
Φοράω ένα τζιν σορτσάκι που πιο κοντό δε γίνεται και ένα ξεχειλωμένο αμάνικο τι σερτ από τα πλάγια του οποίου μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να διακρίνει το λεοπαρδαλέ μαγιώ μου χωρις να δυσκολευτεί και πολύ. Διασχίζω τον πηχτό χυλό της πόλης ενώ η άσφαλτος καίει κάτω από τις λαστιχένιες μου σαγιονάρες, αγορασμένες από το super market της γειτονιάς για 5 ευρώ, κελεπούρι σκέτο. Τα γυαλιά ηλίου του μακαρίτη του παππού μου που έχω στερεωμένα μπροστά στα μάτια μου κρύβουν το γαμώ το χριστό μου βλέμμα που στολίζει τη φάτσα μου. Μου ’ρχονται βέβαια κάπως μεγάλα και κάθε τόσο αναγκάζομαι να τα στερεώνω σπρώχνοντάς τα με το δάχτυλο πάνω στη μύτη μου. Για να μη μου γλιστράνε πολύ αναγκάζομαι να περπατάω με το πηγούνι ελαφρά ανασηκωμένο, στάση η οποία μου δίνει μία ελαφρά υπεροπτική όψη και η οποία συνοδεύεται από περπάτημα μάγκα πολλά βαρύ και όχι, ξέρεις τώρα, πόδια ελαφρά ανοιχτά, χέρια λίγο απομακρυσμένα από το σώμα, λεκάνη λίγο κουνιστή, elvis style. Κάθε τόσο μαρκάρω σα σκύλος την περιοχή μου φτύνοντας στις γωνίες από όπου περνάω. Το ύφος μου δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το ότι δε σηκώνω και πολλά στους γλοιώδεις τύπους που περνώντας από δίπλα μου με αποκαλούν ’μωρό μου’ γρυλίζοντας μέσα από τα δόντια μου. Στα αυτιά μου φτάνει μέσα από καλώδια μόνο ο ήχος της βρώμικης country του Τέξας.
Έχω πάρει το δρόμο για την αγορά, το στομάχι της πόλης, το παζάρι με τις σαβούρες και τα παλιοπράγματα ανακατεμένα με αντίκες. Τέτοια ώρα θα είναι πήχτρα στους τουρίστες και στα κλεφτρόνια. Δεν ενδιαφέρομαι να κάνω ψώνια, ο λόγος που με κάνει να διασχίζω την πόλη μες στο λιοπύρι είναι ότι έχω κανονίσει να συναντήσω κάτι φιλαράκια για μπίρες, κυριακάτικη μεσημεριανή συνέχεια της σαββατιάτικης νύχτας. Έχω αφήσει τη γκόμενα στο σπίτι να ετοιμάσει το φαγητό, παραγγελιά το αγαπημένο μου: ομελέτα με ντομάτα και πατάτες τηγανιτές. Σε λίγο θα ιδρώνει πάνω από το τηγάνι και το μπλουζάκι της θα κολάει πάνω στο στήθος της. Mετά τις μπύρες, ένα καλό γεύμα θα είναι ο,τι πρέπει. Και ένα καλό πήδημα επίσης.