Τrue love

Ξαπλωμένη
σε σμαραγδένια σεντόνια
Θανατηφόρου έρωτα

Καθώς τα πάντα γύρω μου
επιστρέφουν
στην αρχική τους μορφή

ρευστοποιούνται

και βρίσκομαι να πλέω
μέσα στο υγρό
από το οποίο προήλθα

μόνο που
-αυτή τη φορά-
είναι κάτω από το δικό σου διάφανο
αγαπημένο δέρμα

Τώρα
που όλες μου οι αισθήσεις εξαγνίζονται
μέσα από το βλάσφημο βάφτισμα
του πόνου
φτυσιά στα μούτρα
του σαδιστή αυτού θεού

Καμία άλλη σκέψη δεν διαπερνά
το σκοτισμένο μου μυαλό
πέρα από τη σκέψη της μορφής σου

Κανένα άλλο άγγιγμα
δεν ελπίζει να νιώσει και πάλι
το πονεμένο μου δέρμα
πέρα από αυτό
του δικού σου χεριού
με τα δρεπανοφόρα δάχτυλα

Ξαπλωμένη εδώ
Χύνω το αίμα μου
σε σμαραγδένια
κρύσταλλα

και το αποθέτω με αγάπη
σε αποστειρωμένα τραπέζια
για να το πιεις
και να με αναστήσεις ξανά

Να ενωθούμε και πάλι
αμέτρητες φορές

να γνέψουμε με το σάλιο μας
δηλητηριώδεις ιστούς
γύρω από τα γυμνά μας σώματα

να ενωθούμε ξανά
με τοξική αγάπη

Ακόμα και καλυμμένη κάτω από χιλιάδες ασχημάτιστα οστά
Η δική σου αγάπη είναι η μόνη
που αναγνωρίζει το δέρμα μου

Καταβρόχθισέ με
για να μπορέσω να υπάρξω και πάλι

Θέλω να έχω τα πάντα μαζί σου

Αλλά

-Ανάθεμα στην αμείλικτη βεβαιότητα της κοινοτοπίας-

ξέρω ότι τίποτα δεν έρχεται εύκολα

Θέλω να έχω τα πάντα μαζί σου

πήγαινε με πίσω στην αρχή