i love my job

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη δουλειά και για μία ακόμα φορά κάνω παράνομη χρήση των υπηρεσιών internet που διαθέτει το αφεντικό μου. Καλύτερα εγώ παρά αυτός να παίζει ποκερ. Μάζι με τον καύσωνα έρχεται και η αποσύνθεση στο ίδιο παρακμιακό μαγαζί στο οποίο έχω την χαρά και την τύχη να εργαζομαι. Θα σας περιγράψω την εικόνα που έχω αυτή τη στιγμη μπροστά μου. Στο μπαρ κάθεται τύπος 40νταρης, καταθλιπτικός και αλκοολικός. 'Οσο καιρο δουλεύω εδώ έρχεται κάθε μέρα, πίνει το πρώτο ποτο στις 10 το πρωί και καθ'όλη τη διαρκεια της ημέρας περναει ανα τακτά χρονικά διοαστήματα για να πιει. Πίνει havana ή τζιν με λίγη λεμονάδα και παραπονιέται συνέχεια ότι το ποτό του δεν είναι καλό. Προφανώς για να κερδίσει κέρασμα. Ο τύπος έχει νατιλιακή εταιρεία. Δίπλα του κάθεται η γυναικα του, late 30s ανορεξική, μακριά μαλλιά και πλατφορμες. Gucci τσαντα. Δίπλα τους καθεται ο μπουφετζής και τα ξύνει.
Στα αριστερά μου κάθεται τελειωμένη παρέα 20something. Επίσης έρχονται εδω κάθε μέρα από τότε που δουλεύω, την ίδια ώρα και πίνουν το ίδιο πράγμα. Freddo μετριο. Μέτριο σαν τους ίδιους. Ο ένας πίνει γαλλικό με μέλι. Μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ανώμαλο πράγμα κατά την άποψη μου. Τους τελευταίους τρεις μήνες παίζουν κάθε μέρα χαρτια. Παλιά απλά χάζευαν τις γκομενες. Τώρα μάλλον ούτε καν τους σηκώνεται.
Στην γωνία πάνω δεξιά κάθονται 2 emo kids. Πίνουν freddo γλυκό.
Πιο δίπλα παρακμιακό ζευγάρι, ρουφάει 2 freddocino. Ανάξιοι λόγου.

Κατά τα άλλα σχεδιάζω τις διακοπές μας στην Ανάφη και περιμένω να περάσει η ώρα.
Να περάσει ο καιρός.

mai tai

Σήμερα ξύπνησα με όρεξη και διάθεση τρελή. Για κάποιο λόγο εχω μία βεβαιότητα ότι η σημερινή μέρα μόνο καλά πράγματα μπορεί να φέρει.
Θα γιορτάσω την καλή μου διάθεση ανεβάζοντας τη συνταγή για mai tai, το cocktail of choice τον τελευταιο διάστημα

Mai tai

50 ml Bacardi
20 ml triple sec
10 ml orgeat
20 ml φρέσκος χυμός λάιμ

Χτυπάτε πολύ καλά τα υλικά στο σέικερ με πάγο και σουρώνετε σε ποτήρι old fashioned.
εγώ βάζω και μερικές σταγόνες γρεναδίνη.

Που θα πάμε απόψε??????

counting the days.

Μεταφορά απο χειρόγραφο ημερολόγιο.

Γράφω εδώ καθώς το blog μου αργοπεθαίνει, λόγω έλλειψης υπολογιστή.
Εχω αρχίσει να χάνω την αίσθηση των λειτουργιών του σώματός μου. Δεν καταλαβαίνω πότε πεινάω και πότε διψάω. Πότε νυστάζω. Κοιμήθηκα στις 07¨30 το πρωί και σηκώθηκα στις δέκα. Καταναλώνω μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. Στο δρόμο περπατάω μηχανικά. Βάζω το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και κινούμαι σαν ρομποτάκι που αναπνέει. Όλα γίνονται αυτόματα. Οι άνθρωποι γύρω μου δεν έχουν πρόσωπα, δεν είναι άνθρωποι, είναι απλά φιγούρες χωρίς πρόσωπα.
Εισπνοή-εκπνοή.
Νιώθω το σώμα μου σαν βαριά σιδερένια πανοπλία από την οποία δεν μπορώ να απαλλαγώ. 'Εχω εγκλωβιστεί εδώ μέσα και δεν ξέρω πως να βγω. Θέλω κάποιος να με χτυπήσει πολύ δυνατά για να δω αν θα πονέσω.
Βαριέμαι. Βαριέμαι τα πάντα και τους πάντες. Βαριέμαι τη δουλειά, βαριέμαι να μένω σπίτι, βαριέμαι να βγω, βαριέμαι να ντυθώ το πρωί, βαριέμαι τους ανθρώπους, τους αγνώστους, τους φίλους μου, τους γκόμενους.Βαριέμαι τα πάρτι που πηγαίνω. Ανηδονία.
Είμαι στη δουλειά και θέλω να κάνω εμετό.
Δεν ξέρω τι θέλω.
Θέλω να μπω σε ένα αμάξι και να πέσω σε ένα τοίχο με 150 km/hr.
Θέλω να πέσω από την ταράτσα του Galaxy και να πεταξω στο κενό και μετα να πέσω στην άσφαλτο και να σπάσω σε εκατομμύρια γυαλιστερά κομμάτια σαν γυαλί.

lost in the city

Το προηγουμενο σάββατο ξύπνησα στα Εξάρχεια. Εξω από τα μισόκλειστα γαλλικα παραθυρόφυλλα (τα γαλλικά παραθυρόφυλλα είναι υπέροχα, κρίμα που δεν τα βάζουν στα σπίτια πια) απλωνόταν το αθηναικό καλοκαίρι. Δεν ανοιξα τελείως τα παράθυρα αλλά ήξερα ότι με παραμόνευε πίσω από τις γρίλλιες. Στο απο κάτω μπαλκόνι κάποιος έβαφε κάτι με σπρέυ, άκουγα τη μπίλια να χτυπάει τη φιάλη και μετά τον ήχο του ψεκασμού. Στο μπάνιο, ερχόντουσαν μυρωδιές από το φεγγίτη, κάποιος τηγάνιζε κεφτεδάκια. Γειτονιά. Στο κέντρο της καλοκαιρινής Αθήνας.'Ομορφα.
Σήμερα το πρωί ξύπνησα στο Χαιδαρι. Προάστια. Ξημερώματα. Συννεφα στον ουρανό. Τώρα έχει ξαστεριά.
'Ομορφα.