the end

It’s getting late
It’s getting dark
In the end of the night I can feel your warmth
Come up close
Close to me
Coz In the end of the night I can feel you breathe
Don’t be afraid
Don’t be alarmed
In the end of the night you’re in my arms
I’m on my bed
My bed of stones
But in the end of the night we’ll rest our bones
So don’t you worry
Just rest your head
Coz in the end of the night we’ll be together again
You don’t need to worry
I’ll make your bed
And in the end of the night I can hold your hand
So come close, close to me
And I’ll come closer to you
Coz in the end of the night when all we have is gone
Yes in the end of the night when I can be with you

More lyrics: http://www.lyricsmania.com/night_lyrics_zola_jesus.html
All about Zola Jesus: http://www.musictory.com/music/Zola+Jesus

γδύσου

christmas fucking emptiness

all i want for christmas is a king size bed

ther's a party in my head and no one is invited

Tame Impala - Solitude is Bliss from Modular People on Vimeo.

hippy is cool

deadbeat

Ξύπνησε με την αίσθηση ότι το κεφάλι της ήταν πεδίο πυρηνικών δοκιμών κάπου στον Ειρηνικό ωκεανό. Το στόμα της δεν ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση, κάτι είχε πάει απίστευτα λάθος κατά τη διάρκεια της νύχτας και η συνήθως ζεστή και υγρή ροζ γλώσσα της είχε αντικατασταθεί από το αντίστοιχο φολιδωτό και τραχύ όργανο κάπου εξωτικού ερπετού- ή ίσως από καμιά παντόφλα. Έκανε μια προσπάθεια να ανοίξει τα μάτια αλλά τα ξανάκλεισε σχεδόν αμέσως και βγάζοντας ένα μικρό μουγκρητό σκέπασε το κεφάλι της με το μαξιλάρι για να προστατευτεί από τις βόμβες που συνέχιζαν να πέφτουν γεμίζοντας τον εγκέφαλό της με μανιταρένια σύννεφα. Ηθελε να μείνει χωμένη στο κρεβάτι μέχρι την παύση πυρών.
Ωστόσο, κάτι έπρεπε να γίνει με την αφυδάτωση. Σε μια προσπάθεια να ενεργοποιήσει τις ταλαιπωρημένες αρθρώσεις των γυμνών της άκρων, τέντωσε το αριστερό της χέρι, το οποίο όμως προσέκρουσε σε κάτι ζεστό και μαλακό. Φαίνεται πως είχε καλεσμένους. Με το δεξί της χέρι, ελευθέρωσε το κεφάλι της από την λευκή μαξιλαροθήκη και άνοιξε τα μάτια για να εξετάσει το άγνωστο αντικείμενο. Ο τύπος δίπλα της κοιμόταν του καλού καιρού. Από τη θέση που ήταν, μπορούσε να δει τα μαλλιά του, λαιμό, το πάνω μέρος της πλάτης του και το αριστερό του χέρι που συγκρατούσε μεγάλο μέρος του παπλωματός της στην πλευρά του. Σκατά, δεν θυμόταν καν τη φάτσα του. Το μόνο που θυμόταν ήταν να φεύγει τρεκλίζοντας μαζί με κάποιον από κείνο το κωλόμπαρο στο οποίο είχε ορκιστεί ότι δεν θα ξαναπατήσει. Η συνέχεια ήταν κάτι που δεν ήθελε και πολύ φαντασία για να καταλάβει κανείς. Μεθυσμένο γαμήσι και τα χύσια του τύπου πάνω στα φρεσκοστρωμένα της σεντόνια.
Πάντως ο τύπος πρέπει να ήταν προικισμένος γιατί ένιωθε το μουνί της σαν διάδρομο προσγείωσης airbus. Τώρα εξηγούνταν και ο πόνος στα κόκαλα και το πιάσιμο στη μέση... μα τι σκατά κατάφεραν να κάνουν τόσο λιώμα;Το πήδημα ενδέχεται να ήταν και καλό... κρίμα που δεν θυμόταν τίποτα. Ή μήπως καλύτερα;
Έσπρωξε το πάπλωμα και σηκώθηκε παραπατώντας από το κρεβάτι. Ανασήκωσε το σκέπασμα για να τσεκάρει τον κώλο του τύπου δίπλα της. Οk, φαίνοταν τουλαχιστον ότι το προιόν δεν ήταν και σαβούρα. Σκέπασε το δικό της κωλαράκι της με ένα διαφανές ροζ βρακί λολίτας το οποίο ανεσυρε από το πάτωμα ευτυχώς αλώβητο από τα μεθυσμένα χέρια του τύπου και κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα με ζαλισμένα βήματα. Κατούρησε κρατώντας το κεφάλι της ανάμεσα στα χέρια της και με τα χείλη σουφρωμένα σε ένα μορφασμό συγκρατημένου πόνου. Τα καλά νέα ήταν ότι βρίσκονταν στο σπίτι της. Έτσι δεν θα χρειαζόταν να τρέχει κυριακάτικα στο ψωλόκρυο... Τα κακά νέα ήταν ότι βρίσκονταν σπίτι της και κάπως θα έπρεπε να ξεφορτωθεί τον τύπο που ξεκούραζε τον πούτσο του στο κρεβάτι της σαν την ωραία κοιμωμένη μετά από παρτούζα.
Πήγε στην κουζίνα και έφτιαξε γαλικό καφέ. Με μια αχνιστή πια κούπα στα χέρια της κατευθύνθηκε στο πικάπ. Αυτό θα πονέσει, σκέφτηκε, αλλά είναι ο μόνος τρόπος. Έγδυσε το βινύλιο από το χαρτονένιο του κάλυμα, τοποθέτησε την τρύπα στο σωστό σημείο και γύρισε το κουμπί της έντασης φουλ προς τα δεξιά ενώ η βελόνα γλιστρούσε μαλακά στο πρώτο αυλάκι σαν ψωλή σε καυλωμένο αιδοίο. Ο ηχος του Ιt is nothing από το Exploding Head ξεχύθηκε στο δωμάτιο σαν εκσπερμάτωση τύπου που είχε να γαμήσει μήνες.
Μέχρι να μπει το lost feeling ο τύπος την είχε κάνει αφήνοντάς την ξαπλωμένη στον καναπέ φορώντας μόνο το βρακί της, με τη ζεστή κούπα καφέ να στηρίζεται πάνω στον ακάλυπτο αφαλό της.
Η κυριακή μπορούσε να συνεχιστεί.

sometimes i forget i'm real

i'm so lonely


that's ok


I'm so happy 'cause today
I found my friends
They're in my head
I'm so ugly, but that's okay
'Cause so are you
Broke our mirrors
Sunday morning is everyday
For all I care
And I'm not scared
Light my candles in a daze
'Cause I've found god

ο ήχος των βιολιων τη νύχτα: απογοήτευση

this time i go for instant street
this life's a soulless excuse
for all abuse and parenthesis

the flyspecked windows and the
stinking lobies they remain
ALL THE SAME
ALL THE SAME

remember me


τις νύχτες που σε ρωτούσα αν μ'αγαπάς
ενώ η αβεβαιότητα μου κρατούσε σφιχτά το χέρι
σπάζοντας μου τα δάχτυλα
ένα προς ένα
άκουγα τους ήχους των αρθρώσεων που διαλύονταν
κάτω από την πίεση
μιας νέας εξουσιας

θα είμαι ποτέ
αρκετά
η ερώτηση αυτή
κόβει το μυαλό μου σε κομματάκια
μέρα νύχτα
μετά τα κλείνει σε ένα κουτί
και τα θάβει στο χώμα

με ρωτάς αν φοβάμαι
η ανάγκη να με θυμάσαι
με κάνει να παραλύω
θέλω να είμαι κοντά σου, τόσο κοντά που να μην υπάρχει τίποτα μεταξύ μας
θέλω να είμαι κοντά σου

όμως την ίδια στιγμή
θέλω απελπισμένα
να φύγω μακριά από τον εαυτό μου
-διληματα ασυμβίβαστα
για όσους δεν έχουν πια τη δύναμη να κοιτάξουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη

ή για όσους
τους τρώνε την ψυχή τα αρπακτικά

ολα τα τέλη που έχω δει γραμμένα
μου ψιθυρίζουν στο αυτί συνεχώς την ιστορία
της αποτυχίας που έρχεται

θα ήθελα
η ψυχή σου να μου αποκαλυπτόταν σε οράματα
και τα πιο σκοτεινά σου μυστικά να έλαμπαν
στις παλάμες των χεριών μου

θα ήθελα
να ήξερες πόσο προσπαθώ
αλλά όλες οι γλώσσες είναι νεκρές
όλες οι λέξεις τετριμένες

θα ήθελα να ήξερες
πόσο προσπαθώ να βρω
στα σαπισμένα μου σωθικά
ένα κομματάκι που να αξίζει

πόσο θέλω να βγω από αυτό το λάκο που έχω σκάψει για τον εαυτό μου πριν από την ώρα μου

πόσο θέλω να με κάνεις να νιώσω προστατευμένη
και πόσο αυτό με φοβίζει

πόσο με φοβίζει ο εαυτός μου
πόσο προσπαθώ να διώξω όλους αυτούς τους δαίμονες
που δεν με αφήνουν να πάρω ανάσα

πόσο θέλω
να με αγαπήσεις
πόσο θέλω να αφήσω τον εαυτό μου στα χέρια σου
χωρίς να σκέφτομαι
όλα αυτά τα πράγματα

that's just the way it is

little black coffins
one next to another
we each keep ourselves to ourselves
my heart is getting eaten up by worms
while i'm waiting for you to pull me out of here

loneliness eternal