Wednesday, March 24, 2010

pill/ow/s

Tο πρωί
γύρω από το κρεβάτι τους
έντομα
σπαρταράνε βουίζοντας
εγκλωβισμένα πάνω στις ράχες τους
με τις κοιλιές τους να αντικρύζουν το ταβάνι
μικρούτσικα ποδαράκια ανεβοκατεβαίνουν με απόγνωση
ξύνοντας το κενό
ο επιθανάτιος ρόγχος των εντόμων
αρχικά
διακόπτει τον ύπνο τους
και έπειτα
τους υπνωτίζει και πάλι
νιώθω
το βαμβάκι να με καταπίνει
ο ήχος της αναπνοής σου που πέφτει στο αυτί μου ρυθμικά
είναι ένας λόγος
να συνεχίσω να κρατιέμαι
από τις χειρολαβές

Sunday, March 21, 2010

vacation in twin peaks

To μυαλό μου
σπαρταράει

εγκλωβισμένο

στην καινούρια του γυάλα

οι ωκεανοί απ' όπου το ψάρεψες
μοιάζουν να βρίσκονται
έτη φωτός μακριά

σε βλέπω πάνω στη βάρκα σου

να διασχίζεις ήσυχα
κάποια καναδέζικη λίμνη

τα μαλλιά σου

λάμπουν κάτω από τον ήλιο

το καλάμι του ψαρέματος

ακουμπισμένο δίπλα σου



την ίδια στιγμή

το μυαλό μου

κολυμπάει στη γυάλα του
κυνηγώντας την ουρά του


σε βλέπω να κοιτάς τα καναδέζικα δάση
με μάτια κοφτερά


ενώ εγω κοιτάζω εσένα
με μάτια υποβρύχια

δε με πειράζει καθόου

Saturday, March 13, 2010

larger than death

Warning signWarning signI hear it, but I pay no mindHear my voiceHear my voiceIt's saying somethingIt's not very nicePay attentionPay attentionI'm talking to youAnd I hope you're concentratingI've got money nowI've got money nowC'mon babyC'mon babyWarning sign of things to comeHappened before, it'll happen againHear my voiceMove my hairMove it around a lotI don't care what I rememberWarning signWarning signLook at my hairI like the designIt's the truthIt's the truthYour glassy eyesAnd your open mouthTake it easy, babyTake it easyIt's a natural thingSo relaxI've got money nowI've got money nowC'mon babyC'mon babyWarning sign of things to comeLove is here, but I guess it's gone nowWarning sign of things to comeLove is here, but I guess it's gone nowHear my voiceMove my hairMove it around a lotI don't care what I remember

Wednesday, March 10, 2010

roman

Koιτάζοντας δύο παιδιά να διασχίζουν το δρόμο
Κλείνω τα μάτια και περιμένω να απομακρυνθούν αρκετά


ο ήχος των αυτοκινήτων στον απο πάνω δρόμο
με ταξιδεύει επαναλαμβανόμενα
-αλλά μόνο στιγμιαία-μακρια
ο τοίχος
της απέναντι πολυκατοικίας
είναι τόσο κοντά
τον νιώθω να μου πιέζει το στήθος τα βράδια όταν κοιμάμαι
ή όταν κάθομαι αποβλακωμένη
μπροστά στην τηλεόραση
τα μάτια της ηλεκτρικής κουζίνας
καίνε τις προσδοκίες μου
στο ίδιο τηγάνι
με το αηδιαστικό μου φαγητό
το βλέμμα μου
βουλώνει μαζί με τρίχες
τις τρύπες του νεροχύτη
εγκλωβίζοντας το νερό
στη γούρνα
βρώμικα λιμνάζοντα υγρά

το τραπέζι μου είναι άδειο
το κρεβάτι μου βουλιάζει στον από κάτω όροφο
το μυαλό μου
τρέχει να κρυφτεί
στην τακτοποιημένη μου ντουλάπα

είμαι

ο μέσος όρος